Om 10:00 uur ging de wedstrijd dan eindelijk van start voor het casino van Estoril. Na een korte sprint konden de teams hun skates aantrekken en gingen ze onderweg. Na enkele kilometers arriveerden zij aan het strand waar ze zich in tweetallen moesten opsplitsen. Inga en Esther doken met bodyboards in het water om een boei te ronden, Ray en Sven deden hetzelfde maar dan met kano. De zee was erg ruw met een branding van soms enkele meters hoog. Hierna begon te zeekajak-sectie, waarvoor beide "sit-on-top" kano's werden bepakt met het benodigde materiaal. Hierdoor werd het extra lastig om door de enorme branding heen te komen, wat bij veel teams resulteerde in omslaan en spullen die van de kano af werden geslagen. De orga besloot daarom dat de kano's naar een verderop gelegen strand gedragen moesten worden, dat in de luwte van een oud fort lag. Hier was het een stuk eenvoudiger, en in no-time waren ze op weg.
Na een pittige oversteek kwamen ze aan de overkant van de baai, waar ze de skates die ze mee in de kano hadden genomen weer aan mochten trekken. Hiermee werd het laatste stuk naar het wisselpunt afgelegd. Hier begon de lange loop-etappe langs de kust, met onderweg nog een zwem-oversteek. Het was inmiddels donker toen ze aan het zwemmen moesten beginnen, en erg koud. Gelukkig konden ze hierna even opwarmen in een ruimte met openhaard.
In de loop van de nacht arriveerden zij bij de mtb-orientatie. De inspanningen hadden er bij iedereen flink ingehakt, en Sven voelde zich niet 100 procent. Na het omkleden begonnen zij aan de mtb-orientatie-ronde. Na enkele uren kwamen ze als een van de laatste teams binnen. Sven was inmiddels alweer een beetje opgeknapt. Hierna vervolgden ze de trekking-etappe waarbij ze ook nog een klim-sectie moesten volbrengen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten